skip to main |
skip to sidebar
നിള
മകളെ നിളേ നിനക്കെന്തു പറ്റി,
ഈ പാരിന്റെ ദാഹം തീര്ക്കാന്
എന് മടിത്തട്ടില് നിന്നു
നീ പോയ നാള് മുതല്.
തേടുന്നു ഞാന് നിന്നെ
ഇതോരച്ചന്റെ രോദനം ......
നിളയെ നല്കിയ സഹ്യന്റെ രോദനം
മകളെ തേടിയലഞ്ഞോരാ സഹ്യന്
മകളെ തേടിയിറങ്ങിയ ആ അച്ഛന്
കണ്ട കാഴ്ചയോ ഹൃദയഭേദകം
അവളോഴുകിയ വഴികളില്
ചോര തളം കെട്ടി നില്ക്കുന്നു.
മരണത്തിന്റെ ഗന്ധം അവിടാകെ..
കേട്ടു നിളയുടെ രോദനം
അവള് സേവിച്ച ഈ മനുഷ്യന്
പിച്ചി ചീന്തി വലിച്ചെറിഞ്ഞു
നാമവശേഷമാക്കിയ നിളയെ കണ്ടു.
തന് മകളെ കണ്ട സഹ്യന്
നിശബ്ദമായി ..........
പിന്നെ ഉലകം കുലുങ്ങുമാര്
അലറി കരഞ്ഞു..
മകളെ നിളെ...നിനക്കെന്തു പറ്റി ......................
-
സ്നേഹപൂര്വ്വം
ശരത്ത്
മരണത്തിന്റെ വക്കിലുള്ള എന്റെ നിളക്കു വേണ്ടി ...
2 comments:
മകളെ നിളെ...നിനക്കെന്തു പറ്റി ...............
നല്ല കവിത... ഒന്ന് കൂടി എന്തൊക്കെയോ ചേരുവകള് ചെര്ക്കാനുണ്ടെന്നു തോന്നി. ഒരു ആസ്വാദകന് എന്ന നിലയില് മാത്രം പറഞ്ഞതാണ്
Post a Comment